e.e.cummings for breakfast

Poetry weekend

I’ll be reading Eliot in various translations and  a new Anthology of Erotic Poetry. I’m off to a trip to the bookshop for some more ideas. Promise to self: I will be good.

And I’ll be working hard all next week beginning on Monday!

Συ! Υποκριτή αναγνώστη – όμοιέ μου – αδερφέ μου!

Ο Απρίλης είναι ο μήνας ο σκληρός, γεννώντας

Μες απ’ την πεθαμένη γη τις πασχαλιές, σμίγοντας

Θύμηση κι επιθυμία, ταράζοντας

Με τη βροχή της άνοιξης ρίζες οκνές.

Ο χειμώνας μας ζέσταινε, σκεπάζοντας

Τη γη με το χιόνι της λησμονιάς, θρέφοντας

Λίγη ζωή μ’ απόξερους βολβούς.

Το καλοκαίρι μας ξάφνισε καθώς ήρθε πάνω απ’ το Σταρνμπέργκερζε

Με μια μπόρα· σταματήσαμε στις κολόνες,

Και προχωρήσαμε στη λιακάδα, ως το Χόφγκαρτεν,

Κι ήπιαμε καφέ, και κουβεντιάσαμε καμιάν ώρα

Ανύπαρχτη Πολιτεία,

Μέσα στην καστανή καταχνιά μιας χειμωνιάτικης αυγής,

Χύνουνταν στο Γιοφύρι της Λόντρας ένα πλήθος, τόσοι πολλοί,

Δεν το ’χα σκεφτεί πως ο θάνατος είχε ξεκάνει τόσους πολλούς.

Μικροί και σπάνιοι στεναγμοί αναδινόντουσαν,

Και κάρφωνε ο καθένας μπρος στα πόδια του τα μάτια.

Χύνουνταν πέρα στο ύψωμα και κάτω στο Κίνγκ Ουίλλιαμ Στρήτ,

Εκεί που η Παναγία Γούλνοθ μέτραε τις ώρες

Με ήχο νεκρό στο στερνό χτύπημα των εννιά.

Εκεί είδα έναν που γνώριζα, και τον σταμάτησα, φωνάζοντας: «Στέτσον!

Συ που ήσουνα μαζί μου στις Μύλες με τα καράβια !

Κείνο το λείψανο που φύτεψες στον κήπο σου τον άλλο χρόνο,

Άρχισε να βλασταίνει; Πες μου, θ’ ανθίσει εφέτο;

Ή μήπως η ξαφνική παγωνιά πείραξε τη βραγιά του;

Ω κράτα μακριά το Σκυλί τον αγαπάει. τον άνθρωπο,

Τι με τα νύχια του θα το ξεχώσει πάλι !

Συ ! hypocrite lecteur ! – mon semblable, – mon frère ! »

αποσπάσματα από την Έρημη Χώρα του Τ.Σ. Έλιοτ σε μετάφραση Γιώργου Σεφέρη

You! hypocrite lecteur!—mon semblable,—mon frère!

APRIL is the cruelest month, breeding

Lilacs out of the dead land, mixing

Memory and desire, stirring

Dull roots with spring rain.

Winter kept us warm, covering

Earth in forgetful snow, feeding

A little life with dried tubers.

Summer surprised us, coming over the Starnbergersee

With a shower of rain; we stopped in the colonnade,

And went on in sunlight, into the Hofgarten,

And drank coffee, and talked for an hour.

……………

Unreal City,

Under the brown fog of a winter dawn,

A crowd flowed over London Bridge, so many,

I had not thought death had undone so many.

Sighs, short and infrequent, were exhaled,

And each man fixed his eyes before his feet.

Flowed up the hill and down King William Street,

To where Saint Mary Woolnoth kept the hours

With a dead sound on the final stroke of nine.

There I saw one I knew, and stopped him, crying “Stetson!

You who were with me in the ships at Mylae!

That corpse you planted last year in your garden,

Has it begun to sprout? Will it bloom this year?

Or has the sudden frost disturbed its bed?

Oh keep the Dog far hence, that’s friend to men,

Or with his nails he’ll dig it up again!

You! hypocrite lecteur!—mon semblable,—mon frère!”

from

Τ.S. ELIOT, The waste land

2013 World Poetry Day + Day against Racism

“Hope” is the thing with feathers

“Hope” is the thing with feathers—
That perches in the soul—
And sings the tune without the words—
And never stops—at all—

And sweetest—in the Gale—is heard—
And sore must be the storm—
That could abash the little Bird
That kept so many warm—

I’ve heard it in the chillest land—
And on the strangest Sea—
Yet, never, in Extremity,
It asked a crumb—of Me.

Emily Dickinson

we hope in love and we hope in life

everyday

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης 2013

 

Την άνοιξη αν δεν τη βρεις τη φτιάχνεις

Ο. Ελύτης

σήμερα είναι η παγκόσμια ημέρα ποίησης και κατά του ρατσισμού. Αν δεν μπορούμε να φτιάξουμε έναν καλύτερο κόσμο για τους συνανθρώπους μας, ας μη χειροτερεύουμε τουλάχιστον γι’ αυτούς αυτόν εδώ.

Διακοπές στην Πραγματικότητα

Αυτό το σαββατοκύριακο διαβάζω ποίηση,  ψάχνω να βρω μυθιστορήματα για την επόμενη εβδομάδα, ψάχνω χρόνο για απογευματινές βουτιές, βρίσκω deadlines και ξεχασμένες δουλειές – what are the symptoms of being overworked?

Λατρεύω αυτό τον τίτλο.

Tι διαβάζετε το καλοκαίρι; Τι προτείνετε να διαβάσω; Τέλειωσα τα πρώτα 3 του Ρέμπους (Ίαν Ράνκιν), ξαναδιάβασα το Μεγάλο Γκάτσμπι και το Τρυφερή είναι η νύχτα, και είμαι ανάμεσα σε Τζόναθαν Κόου, Εντουάρντο Γκαλεάνο και τον καινούριο Τζέφρυ Ευγενίδη. Τι λέτε;

ΝΑΑ: κατεδαφίζονται τα καλοκαίρια στη σειρά

Μια πράξη απόγνωσης

Με τίναξε η φωνή σου εντός μου. Χτυπούσε

παραθυρόφυλλα σα να σηκώθηκε ξάφνου αέρας

θραύοντας γυαλικά και γλάστρες, τρύπωσε

στον ύπνο μες στο θάμπος του ονείρου κι όλο φύτευε

γυμνά καλώδια ηλεκτροφόρα, σα να ‘τανε βλαστοί

και ρίζες λουλουδιών και σπόροι, αναδεύοντας

φορέματα κι οσμές νεκρές απ’ το σεντούκι

Με τίναξε η φωνή σου και πετάχτηκα. Απ’ τη βεράντα

ερχότανε ξυστά το φως της νύχτας και σε είδα

γυάλινα μάτια υγρά, χυμένα

απ’ την ομίχλη κι όμως καθάρια, τόσο καθάρια

ανάμνηση που χρόνια φύλαξα

από αδιάφορα χέρια

Τότε τα είδα λουσμένα με άλλο φως

ματόκλαδα ανοιχτά βαλσαμωμένα

σαν τα νεκρά πουλιά, τα είδα

μες σε γλυκό βυθό, σε αράγιστο καθρέφτη αποθεμένα

να με κοιτούν αμίλητα σα μάτια

σφαγμένου ζώου που ακόμα θυμάται.

Και κατάπια

τα θρύμματα απ’ τα τζάμια κι έσφιξα

πάνω μου σύρματα γυμνά, ηλεκτροφόρα

Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου, Μια πράξη απόγνωσης

* photo by Llva Rimicane

οι ποιητές είναι πουλιά που πετούν***

*** αγαπημένος Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου

untitled

Κι η ποίηση είναι σα ν’ ανεβαίνεις μια
φανταστική σκάλα για να κόψεις ένα ρόδο αληθινό.

Τ. Λειβαδίτης