image by francesca ramos

Λίγες μέρες μετά την Παγκόσμια Ημέρα Μετάφρασης θυμάμαι τις εντυπώσεις μου από το  συνέδριο μετάφρασης του ΕΚΕΜΕΛ με τίτλο το Μεταφραστικό Εύρημα.

Από τα «ωραία» της συνάντησης ήταν η αφοριστική -κι απογοητευτική- ρήση της Κατερίνας Αγγελάκη Ρουκ πως μόνο οι ποιητές πρέπει να μεταφράζουν ποίηση (την οποία ίδια διασκεύασε στη συνέχεια, πηγαίνοντάς μας από το Ποίηση είναι αυτό που χάνεται στη μετάφραση, του Ρ. Φροστ, στο Ποίηση είναι αυτό που ξεπερνάει τη μετάφραση). Όπως όμως ήρθε να συμπληρώσει ο Χάρης Βλαβιανός, κατά τον Οκτάβιο Πας, οι ποιητές θα έπρεπε να απαγορεύεται να μεταφράζουν ποίηση, αφού τους επηρεάζει (συχνά καταστροφικά) το τεράστιο Εγώ τους. Ο αγαπημένος μας Τίτος Πατρίκιος έδωσε ρέστα αναπολώντας δικές του (και όχι μόνο) μεταφραστικές… λούμπες κατά τη δική του έκφραση όπως την εφεύρεση της νέας πόλης Αντβέρπης (αντί Αμβέρσας) και μας είπε το μυστικό του για επιτυχημένες μεταφράσεις:

«Διαβάζω Bonjour κι ανοίγω το λεξικό

 Μία αστεία αλλά τόσο πρακτική συμβουλή που με έχει σώσει άπειρες φορές!

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s