The soundtrack of translating

Τους τελευταίους μήνες μεταφράζω στα ελληνικά το 4ο βιβλίο της σειράς της Επιλογής, Η Διάδοχος, της Κίρα Κας.  Για όσους δεν ξέρουν αυτή τη σειρά, το βιβλίο διηγείται την ιστορία μιας πριγκίπισσας την οποία διεκδικούν 35 (!) υποψήφιοι για την καρδιά της και το θρόνο. Η ιστορία διαδραματίζεται κυρίως στο παλάτι όπου δίνονται διάφορα δείπνα προς τιμήν των υποψηφίων, πάρτι φυσικά αλλά και συμβαίνουν διάφορα απρόοπτα, με άξονα πάντα τη δυναμική Ήντλιν και την οικογένειά της. Η Αμέρικα που αγαπήσαμε στην Επιλογή, τις Επίλεκτες και την Εκλεκτή, στη Διάδοχο έχει γίνει μητέρα (surprise!) και πρωταγωνίστρια είναι η κόρη της, Ήντλιν.

Καθώς το σκηνικό είναι κυρίως εσωτερικό, έτσι και η μουσική που άκουγα κατά τη μετάφραση ήταν χαλαρή, slow και ατμοσφαιρική, για να δίνει το ρυθμό και στο κείμενο 🙂 Πολλές φορές μου αρέσει να συνδυάζω τη μουσική που ακούω με το ύφος του βιβλίου που μεταφράζω!

selection-series

Έτσι στο soundtrack αυτής της μετάφρασης κυριάρχησαν μελαγχολικοί τόνοι που πήγαιναν με τη νεανική σύγχυση της πρωταγωνίστριας αλλά υπήρχαν και πολλά ξεσπάσματα όπως απαιτούσε ο χαρακτήρας της.

Έπρεπε να φανταστώ και την ατμόσφαιρα για αρκετά πάρτι και επίσημες εμφανίσεις οπότε λίγη παραπάνω σπιρτάδα ήταν απαραίτητη

Θα βρείτε και πολλά mixtapes αναγνωστών για το συγκεκριμένο βιβλίο όπως για παράδειγμα εδώ.

Αυτό το τραγούδι για παράδειγμα μου φάνηκε ότι θα ταίριαζε πολύ σε μια μεγάλη έκπληξη που γίνεται προς το τέλος του βιβλίου! Και υπάρχουν αρκετές θα έλεγα 🙂

Κι αυτό παρακάτω θα ταίριαζε πολύ όταν η Ήντλιν περιγράφει το πόσο θέλει να ευχαριστήσει τους γονείς της και να κάνει αυτό που της ζητάνε ή ακόμα και στη σκηνή που ορμάει στο υπνοδωμάτιο των γονιών της για να το βρει άδειο…

the heir

Όσο για τη σχέση Ήντλιν – Κάιλ, δεν μπορώ να πω τίποτα 😉

heir eadlyn

Is our secret safe tonight
And are we out of sight
Or will our world come tumbling down?
Will they find our hiding place
Is this our last embrace
Or will the walls start caving in?

(It could be wrong, could be wrong) But it should have been right
(It could be wrong, could be wrong) To let our hearts ignite
(It could be wrong, could be wrong) Are we digging a hole?
(It could be wrong, could be wrong) This is out of control

Στα ελληνικά η σειρά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

ENJOY!!!!

My October reading list: non-fiction

Kim Gordon, Girl in a band

Kim Gordon, founding member of Sonic Youth, fashion icon, and role model for a generation of women, now tells her story—a memoir of life as an artist, of music, marriage, motherhood, independence, and as one of the first women of rock and roll, written with the lyricism and haunting beauty of Patti Smith’s Just Kids.

girl in a band

Miranda July, Noone belongs here more than you

Award-winning filmmaker and performing artist Miranda July brings her extraordinary talents to the page in a startling, sexy, and tender collection. In these stories, July gives the most seemingly insignificant moments a sly potency. A benign encounter, a misunderstanding, a shy revelation can reconfigure the world. Her characters engage awkwardly—they are sometimes too remote, sometimes too intimate. With great compassion and generosity, July reveals their idiosyncrasies and the odd logic and longing that govern their lives. No One Belongs Here More Than You is a stunning debut, the work of a writer with a spectacularly original and compelling voice.

I’m not usually into short stories but these sound so intriguing…

miranda july

Mindy Kaling, Why not me?

In Why Not Me?, Kaling shares her ongoing journey to find contentment and excitement in her adult life, whether it’s falling in love at work, seeking new friendships in lonely places, attempting to be the first person in history to lose weight without any behavior modification whatsoever, or most important, believing that you have a place in Hollywood when you’re constantly reminded that no one looks like you.

mindy project

And on my headphones:

We are who we are, love us or move on
Don’t you know that there’s a star guiding everyone?
We are who we are, love us or move on
Don’t you know that there’s a star guiding everyone?
We are who we are

joss stone

What are you reading this month? I’m desperate for some good reads!

Έλα να παίξουμε – 3 ποιήματα

 3 πολύ όμορφα ποιήματα που μπορεί να επιλέγουν την εικονοποιία του σκακιού αλλά μιλάνε για κάτι πολύ πιο βαθύ και δύσκολο, την κυνική πραγματικότητα των ανθρώπινων σχέσεων.

Πάντα θα αντηχεί στα αυτιά μου η φωνή του Ανδρεάτου να τραγουδάει το Σκάκι του Μανόλη Αναγνωστάκη:

«Έλα να παίξουμε.

Θα σου χαρίσω τη βασίλισσα μου

(Ήταν για μένα μια φορά η αγαπημένη

Τώρα δεν έχω πια αγαπημένη)

Θα σου χαρίσω τους πύργους μου

(Τώρα πια δεν πυροβολώ τους φίλους μου

Έχουν πεθάνει καιρό πριν από μένα)

Κι ο βασιλιάς αυτός δεν ήτανε ποτέ δικός μου

Κι ύστερα τόσους στρατιώτες τι τους θέλω;

(Τραβάνε μπρος, τυφλοί, χωρίς καν όνειρα)

Όλα, και τ’ άλογα μου θα στα δώσω

Μονάχα ετούτον τον τρελό μου θα κρατήσω

Που ξέρει μόνο σ’ ένα χρώμα να πηγαίνει

Δρασκελώντας τη μια άκρη ως την άλλη

Γελώντας μπρος στις τόσες πανοπλίες σου

Μπαίνοντας μέσα στις γραμμές σου ξαφνικά

Αναστατώνοντας τις στέρεες παρατάξεις.

Κι αυτή δεν έχει τέλος η παρτίδα».

Για όσους το θυμούνται, το ποίημα αυτό έγινε το τραγούδι από το Λόγω Τιμής (τραγούδησε ο Γεράσιμος Ανδρεάτος).

λόγω τιμής

Μια άλλη προσέγγιση θα μας δώσει ο Καβάφης, με το ποίημά του «Το Πιόνι»

«Πολλάκις, βλέποντας να παίζουν σκάκι,

ακολουθεί το μάτι μου ένα Πιόνι

οπού σιγά-σιγά τον δρόμο βρίσκει

και στην υστερινή γραμμή προφθαίνει.

Με τέτοια προθυμία πάει στην άκρη

οπού θαρρείς πως βέβαια εδώ θ’ αρχίσουν

οι απολαύσεις του κ’ οι αμοιβές του.

Πολλές στον δρόμο κακουχίες βρίσκει.

Λόγχες λοξά το ρίχνουν πεζοδρόμοι·

τα κάστρα το χτυπούν με τες πλατειές των

γραμμές· μέσα στα δυο τετράγωνά των

γρήγοροι καβαλλάρηδες γυρεύουν

με δόλο να το κάμουν να σκαλώσει·

κ’ εδώ κ’ εκεί με γωνιακή φοβέρα

μπαίνει στον δρόμο του κανένα πιόνι

απ’ το στρατόπεδο του εχθρού σταλμένο.

 

Aλλά γλιτώνει απ’ τους κινδύνους όλους

και στην υστερινή γραμμή προφθαίνει.

 

Τι θριαμβευτικά που εδώ προφθαίνει,

στην φοβερή γραμμή την τελευταία·

τι πρόθυμα στον θάνατό του αγγίζει!

 

Γιατί εδώ το Πιόνι θα πεθάνει

κ’ ήσαν οι κόποι του προς τούτο μόνο.

Για την βασίλισσα, που θα μας σώσει,

για να την αναστήσει από τον τάφο

ήλθε να πέσει στου σκακιού τον άδη».

σκάκι φάληρο

Και ένας λιγότερο γνωστός ποιητής, ο Μιχαήλ Στασινόπουλος, επιλέγει για ήρωα και έμπνευσή του το Άλογο:

Τ᾿ ἄλογο τοῦ σκακιοῦ

 «Προσεκτικὸ κι ἀσάλευτο, βουβὸ κι ἀφαιρεμένο,

στὸ μαῦρο ἢ τ᾿ ἄσπρο, ὑπάκουο, πηδάει καὶ περιμένει.

Στὸ μαῦρο ἢ τ᾿ ἄσπρο, ἀσάλευτο, βαθειὰ συλλογισμένο,

τὸ σκυθρωπὸ κι ἀμίλητο παιχνίδι λογαριάζει.

 

Μιὰ κίνηση, ἄλλη κίνηση, μιὰ σκέψη, κι ἄλλη σκέψη.

Τριγύρω οἱ ξύλινοί του ἐχθροὶ κι οἱ ἐπίβουλοι σκοποί τους.

Τὶ νὰ σκεφτεῖ, νὰ σοφιστεῖ καὶ τί νὰ λογαριάσει;

Μὲς τὰ στενὰ τετράγωνα ἐσώθηκεν ἡ σκέψη

κι ἔγινε πιὰ μονότονη καὶ γνώριμη ἡ ζωή του.

 

Μιὰ κίνηση, ἄλλη κίνηση, μιὰ σκέψη, ἡ ἴδια σκέψη!

Τὸ σιωπηλὸ παιχνίδι του μετρᾶ καὶ λογαριάζει,

μὰ ὅμως τὸ ξέρει πὼς γραφτὸ σ᾿ ὅλη εἶναι τὴ ζωή του,

νὰ ὁρμᾶ μέσα στοὺς ξύλινους ἐχθρούς του καὶ νὰ πέφτει,

στὸ μαῦρο ἢ στ᾿ ἄσπρο, ἡρωικά, κοντὰ στὸ βασιλιά του».

skaki-chess-chessmaster-tromeri-skakiera

πηγή τελ. ποιήματος: http://tasakos.com/

August favorites – summer rain

15th of August – the Highlight of summer – at least in Greece. The countdown for autumn has begun but we do not want to admit it. So I could only smile at the sight of yesterday’s summer rain, deeply inhale the smell of fresh ground and wet trees and dream of autumn afternoons with coffee, a book and a hug.

BOOKS1

 

Savatage Summer’s Rain 

 

Το νοστιμότερο φαγητό ήταν τηγανητές πατάτες με αυγά μάτια και μπέικον :)

Mε έμπνευση από το ποστ Summer Time στο μπλογκ Cherrybook reviews και με γενικότερη την τάση που με έχει πιάσει να απολαύσω το καλοκαίρι, σας βάζω ένα πολύ ωραίο και ρομαντικό τραγούδι που θυμίζει παιδική ηλικία, παγωτά και μεσημέρια γεμάτα αναμονή για κάτι που δεν μπορούσαμε να περιγράψουμε….

 

Pablo Neruda, died on this first day of autumn, 1973

His poetry will warm our souls forever
I don’t love you as if you were a rose of salt, topaz,
or arrow of carnations that propagate fire:
I love you as one loves certain obscure things,
secretly, between the shadow and the soul.

I love you as the plant that doesn’t bloom but carries

the light of those flowers, hidden, within itself,
and thanks to your love the tight aroma that arose
from the earth lives dimly in my body.

I love you without knowing how, or when, or from where,

I love you directly without problems or pride:
I love you like this because I don’t know any other way to love,
except in this form in which I am not nor are you,
so close that your hand upon my chest is mine,
so close that your eyes close with my dreams.
90c5eb8e9b6c5e27deebbc7fd63fa1d4

a perfect Sunday

…με το δίσκο των National στο repeat, τα υλικά για το σουφλέ σοκολάτας με λιωμένη καραμέλα (μιαμ!) στο τραπέζι [και το πλυντήριο να μου χαλάει το ζεν] !

homepage_large.91787d75Don’t make me read your mind, you should know me better than that It takes me too much time
You should know me better than that
You’re not that much like me
You should know me better than that
We have different enemies
You should know me better than that

I should leave it alone but you’re not right
I should leave it alone but you’re not right

Can’t you write it on the wall?
You should know me better than that
There’s no room to write it all
You should know me better than that
Can you turn the TV down?
You should know me better than that
There’s too much crying in the sound
I should know you better than that

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε μια ωραία κριτική για το άλμπουμ

και εδώ θα βρείτε τη συνταγή για τα σουφλέ σοκολάτας με λιωμένη καραμέλα. Γιατί η μελαγχολία (και η αγάπη) θέλουν σοκολάτα… 🙂

Καλό σαββατοκύριακο!!!

Φ.

27

The Great Gatsby experience

Τὸ ξέρω εἶσαι μία φλέβα γυμνὴ κάτω ἀπὸ τὸ φοβερὸ βλέμμα τοῦ ἀνέμου εἶσαι μία σπίθα βουβὴ μέσα στὸ λαμπερὸ πλῆθος τῶν ἄστρων.

20ce8e8b39fad62540f27d00db3de797love is blindness and i don’t wanna see

won’t you wrap the night

around me