βιβλία καλοκαίρι

Τα πιο πολυσυζητημένα βιβλία του φετινού καλοκαιριού

Αν θέλετε να ξέρετε ποια είναι τα πιο πολυσυζητημένα βιβλία του φετινού καλοκαιριού αυτά που θα δείτε σε νησιά να φιγουράρουν στην ξαπλώστρα ή διπλα από ένα παγωμένο πρωινό καφέ, και αυτά που αγοράζονται για να διαβαστούν με ηρεμία σε κάποια σκιά σας έχω τα top 3.

Δεν ξέρω αν είναι για όλα τα γούστα ή θα μιλάμε γι’ αυτά και το χειμώνα (νομιζω ναι). Το σίγουρο είναι πως ήδη κυκλοφορούν, ανταλλάσσονται και συζητιούνται σε παρέες, παραλίες, λέσχες ανάγνωσης και καφέ 🙂

Η υπέροχη φίλη μου, Έλενα Φεράντε, εκδόσεις Πατάκη

χαλκιδική διάβασμα

Διαβάζεται ιδανικά στις διακοπές σε ένα ελληνικό νησί…

Διαβάστε την κριτική της Κατερίνας (Garden of Stories) για το βιβλίο ενώ μια περιεκτική περιγραφή θα βρείτε και στο To live life for what it is.

Confiteor, του Ζάουμε Καμπρέ, εκδόσεις Πόλις. 

confiteor ελληνικά

 

Διαβάστε την κριτική της Sweet Jane Eyre για το βιβλίο.

Οι Βοστονέζες, του Χένρι Τζέιμς

βοστονέζες

Δεν έχω βρει ακόμα κάποιο blog που να έχει γράψει κριτική για το βιβλίο, φαντάζομαι πως είναι ακόμα καινούριο και η πρόζα του Χένρι Τζέιμς δεν αφομοιώνεται εύκολα, διάβασα όμως μια ενδιαφέρουσα παρουσίαση από την Τίνα Μανδηλαρά στη LIFO. Η μετάφραση είμαι σίγουρη ότι θα είναι μια σπουδή στη γλώσσα, καθώς έχει γίνει από τον εξαιρετικό Μιχάλη Μακρόπουλο.

Μήπως τα έχετε ήδη διαβάσει; Εγώ ακόμα όχι αλλά θέλω να τα πάρω και τα 3!

Αν θέλετε να δείτε κι άλλες προτάσεις για βιβλία για τις διακοπές σας (ή και όχι) μπορείτε να τσεκάρετε το ποστ Διαβάζοντας το ελληνικό καλοκαίρι – εκτός αν δε συμφωνείτε με τον όρο «βιβλία για το καλοκαίρι» – ψηφίστε το  στο Τι θα πει τελικά βιβλία για το καλοκαίρι;

 

Επιστροφή στο κλασικό ή στροφή στο σύγχρονο;

New Guest post #selidodeiktis  by Amalia

Τον τελευταίο καιρό, η μάλλον εδώ και αρκετό καιρό, έχω κάνει στροφή 180 μοιρών προς την κλασική λογοτεχνία και τον κλασικό κινηματογράφο. Θα μου πείτε, επαγγελματική διαστροφή. Εγώ όμως θα σας απαντήσω ότι η επιστροφή στο κλασικό είναι η επιστροφή στο αυθεντικό, στο αληθινό, στις διαχρονικές αξίες και τα διαχρονικά πρότυπα. Πώς, αλήθεια, θα συγκρίνω τη συγγραφική ικανότητα των σύγχρονων δημιουργών με εκείνη των παλαιοτέρων; Γιατί ο Καμύ, οι Μπροντέ, ο Μίλλερ, ο Καζαντζάκης, ο Καραγάτσης και αμέτρητοι άλλοι είναι αξεπέραστοι μέχρι σήμερα;

Νομίζω ότι η απάντηση είναι προφανής: οι μεγάλοι δημιουργοί είναι οι πρωτοπόροι δημιουργοί! Είναι εκείνοι που πρώτοι καταπιάστηκαν και έβαλαν σε λέξεις άπιαστες και υψηλές ιδέες που μας της άφησαν ως παρακαταθήκη για να έχουμε και εμείς κάπου να πατήσουμε και να πάμε ένα βήμα παραπέρα. Και ακριβώς σε αυτό το σημείο βρίσκεται το νήμα που πρέπει να πιάσει ο σύγχρονος δημιουργός. Γιατί όταν έχουμε να κάνουμε με μεγάλες ιδέες το δύσκολο έργο του δημιουργού είναι να τις «μεταφράσει» στην εποχή του ώστε να αναμειχθούν με την πνοή της σύγχρονης εποχής και να αποκτήσουν έτσι και άλλη διάρκεια.

κλασική λογοτεχνία

Το δικό μου «πρόβλημα» ωστόσο εντοπίζεται αλλού.  Ενώ η επιστροφή στην κλασική λογοτεχνία μού χαρίζει μοναδικά συναισθήματα, την αίσθηση της νοσταλγίας και της επαφής με άλλες εποχές, ανθρώπους και αξίες, δεν ισχύει το ίδιο, ή μάλλον στον ίδιο βαθμό, με την επιστροφή στον κλασικό κινηματογράφο. Σίγουρα έχω απολαύσει πολλές κλασικές ταινίες (ΟΛΕΣ του Τένεσσι Ουίλλιαμς, για παράδειγμα), αλλά είναι και πολλές άλλες που αν και «διαμάντια» του κλασικού κινηματογράφου, προσωπικά δεν κατάφερα να τις δω ως το τέλος. Σε πολλές περιπτώσεις με κούραζαν οι διάλογοι, το στήσιμο των ηθοποιών, η σκηνοθεσία (εντάξει, δεν είμαι και μετρ του είδους J) και τα σκηνικά. Σε άλλες πάλι ταινίες, τα ίδια αυτά στοιχεία τούς χάριζαν τον αξεπέραστο χαρακτήρα τους!

Τελικά τι ισχύει; Προσωπικά, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι δεν είμαι τόσο οπτικο-ακουστικός τύπος, όσο “διαβαστικός”… μου αρέσει να πλάθω εγώ τις εικόνες, και εγώ να τις κινώ, γιατί έτσι με αγγίζουν περισσότερο. Οπότε για εμένα ισχύει η επιστροφή στην κλασική λογοτεχνία και η στροφή στον πιο σύγχρονο κινηματογράφο.

Αλήθεια, για εσάς;;;

by Amalia #selidodeiktis

Ονειρολογία – Λούσι Κίτινγκ

Η επιστήμη των ονείρων είναι μια συναρπαστική και σε μεγάλο βαθμό ανεξερεύνητη ήπειρος.

Σύμφωνα με τον Φρόιντ τα όνειρα είναι κωδικοποιημένες επιθυμίες ή σύμβολα, για τον Γιουνγκ η γέφυρα για το ασυνείδητο. Άλλοι μελετητές τα θεωρούν μια νοητική διαδικασία ενώ άλλοι, όπως ο Χάρτμαν μια μορφή ψυχοθεραπείας. Όλες πάντως οι απόψεις Συνέχεια ανάγνωσης

TBR Μαΐου

Καλό μήνα……………. με πολλά βιβλία και γενικά όμορφα και χαλαρωτικά πράγματα!

Πώς περάσατε; Εγώ έφυγα για 2 ημέρες και παρόλο που ήταν τέλειο το μέρος είχε λίγο παραπάνω κόσμο από ό,τι θα ήθελα! Δεν μπορώ τη φασαρία! έχω γίνει περίεργη;;;;;;;;;;;;;;; γκρρρρ!

symi.jpg

Συνέχεια ανάγνωσης

Θα έπρεπε οπωσδήποτε…. book tag ;)

Ένα εναλλακτικό book tag 😉

Ένα βιβλίο που θα έπρεπε οπωσδήποτε να έχει και συνέχεια 🙂

breakfast at tiffanys.jpg

Ένα βιβλίο που θα έπρεπε οπωσδήποτε να έχει άλλο εξώφυλλο (και ειδικά επειδή είναι επετειακή έκδοση!)

the bell jar

Ένα βιβλίο που θα έπρεπε οπωσδήποτε να μην έχει συνέχεια 😛 50αποχρώσεις του γκρι

Ένα βιβλίο που θα έπρεπε οπωσδήποτε να γίνει ταινία…

η μεγάλη χίμαιρα

Ένα βιβλίο που θα έπρεπε οπωσδήποτε να έχει διαφορετικό τέλος.

το λάθος αστέρι

Ένα βιβλίο που θα έπρεπε οπωσδήποτε να διδάσκεται στα σχολεία.

to kill a mockingbird

Ένα βιβλίο που θα έπρεπε οπωσδήποτε να έχει fanfiction.

Gatsby.gif

Ένα βιβλίο που θα έπρεπε οπωσδήποτε να γίνει graphic novel.

Ένα βιβλίο που θα έπρεπε οπωσδήποτε να απαγορευτεί!

Twilightbook.jpg

Συμφωνείτε;;;; Κάνω tag όποιον/α θέλει να απαντήσει και ανυπομονώ να δω τις απαντήσεις από τα αγαπημένα μου bookish blogs!!!!

Δείτε τις απαντήσεις της Τζο από το Cherrybookreviews 🙂

New Book Tag!

Απόγευμα στο γραφείο και τι καλύτερο για να μη δουλέψω από το να απαντήσω στο νέο book tag που μας πρότεινε η  φίλτατη Jo από το quirky  Cherrybook Reviews 🙂

Ας βάλω το καφεδάκι μου λοιπόν, μέχρι να φτιάξετε κι εσείς ένα και να σκεφτείτε τις δικές σας απαντήσεις 😉

Ποιο βιβλιο βρισκεται στο κομοδινο σου αυτη την στιγμη?

Είσαι Όμορφη του Τσακ Πόλανικ. Το ξεκίνησα ήδη και φαίνεται καλό! Για να δούμε…

πολανικ.jpg

Πoιο ηταν το τελευταιο πραγματικα υπεροχο βιβλιο που διαβασατε?

Νομίζω το The Secret Garden που ξαναδιάβασα μετά από πολλά πολλά χρόνια στην υπέροχη έκδοση που μου ήρθε έκπληξη μια μέρα στο γραφείο 🙂

Αν θα μπορουσατε να γνωρισετε ενας συγγραφεα -νεκρό ή ζωντανο – ποιος θα ηταν? Και τι θα θελατε να ξερετε?

Τόσους πολλούς, τον Σεφέρη, τον Νϊκο -Αλέξη Ασλάνογλου, το Νίκο Καββαδία (στους δύο τελευταίους θα έλεγα πόσο πολύ θα αγαπηθούν τα ποιήματά τους στο μέλλον για να τους δώσω χαρά!)

Τι βιβλια θα μας εξεπληταν αμα τα βλεπαμε στην βιβλιοθηκη σου?

Βιβλία Self-help και τα λοιπά – θα σας εξέπλητταν ΑΝ τα βλέπατε. Δεν έχω ούτε ένα 🙂

Από αυτά που έχω ήδη δε νομίζω ότι υπάρχει κάτι παράξενο, ίσως το ότι έχω πάρα πολλά παιδικά να φανεί περίεργο σε κάποιον 🙂

Πως οργανώνεις την βιβλιοθηκη σου;

Ανά συγγραφέα και είδος (ελληνική λογοτεχνία, ξένη, παιδικά) και μερικές φορές ανά εξώφυλλο (πχ τα σκούρα μαζί, τα άσπρα μαζί κλπ). Αλλά πρέπει να παραδεχτώ ότι τελευταία είμαι πολύ ακατάστατη γιατί δεν έχω ακόμα μεγάλη βιβλιοθήκη!!!

Ποιο βιβλιο ηθελες πολυ να διαβασεις αλλα δεν το εχεις καταφερει ακομα? Κατι που σε κανει να ντρεπεσαι που δεν εχεις διαβασει?

Καλά δεν έχω ολοκληρώσει ούτε τον Οδυσσέα ούτε τον Προυστ και ντρέπομαι που δεν έχω διαβάσει περισσότερο Τολστόι αλλά πραγματικά δεν αντέχω!!

Απογοητευτικο, υπερεκτιμημενο, καθολου καλο: Ποιο βιβλιο υποτιθεται πως επρεπε να σου αρεσει αλλα τελικα δεν σου αρεσε?θυμασαι το τελευταιο βιβλιο που παρατησες στην μεση?

Τη Ναυτία του Σαρτρ δεν κατάφερα ποτέ να την τελειώσω. Επίσης με απογοήτευσε ο Τροπικός του Καρκίνου του Χένρι Μίλερ ίσως επειδή περίμενα κάτι διαφορετικό…

Τι ειδος ιστοριας σε ελκυει?Και απο πιο ειδος μενεις μακρια?

Λατρεύω τα αστυνομικά, τα κοινωνικά, βαριέμαι τα ιστορικά συνήθως και σίγουρα τα ρομαντικά ελληνικά που με ανατριχιάζουν!

Αν ζητουσες απο τον πρωθυπουργο να διαβασει ενα βιβλιο, ποιο θα ηταν?

Θα του ζητούσα να διαβάσει Το Κιβώτιο του Άρη Αλεξάνδρου, τις Μέρες του Σεφέρη, την τριλογία του Τσίρκα. Κάτι θα του έμενε από όλα αυτά πιστεύω…

Τι σκοπευεις να διαβασεις τωρα?

Μόλις τελειώσω τον Πόλανικ θα δανειστώ από μια φίλη μου τον Ιάπωνα Εραστή της Αλιέντε για λίγο ανάλαφρο διάβασμα 🙂

 

 9786180114560-banner-768x460.jpg

Το tag αυτό ξεκίνησε από το

https://nerdytalksbookblog.wordpress.com/2016/03/16/ny-times-by-the-book-tag/

και έχουν μέχρι στιγμής απαντήσει πολλά από τα αγαπημένα μου book blogs εκτός της Τζο όπως η Φανή

https://tisfanistisfanikeoraio.wordpress.com/2016/04/04/ny-times-by-the-book-tag-%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CF%84%CE%B6%CE%BF/

και Sweet Jane Eyre από το Style rive gauche 

Από ό,τι έχω δει ως τώρα 🙂 αν έχει απαντήσει και κάποιος/α άλλη στείλτε μου στα σχόλια! Και οπωσδήποτε κάντε το tag για να μοιραστούμε λίγο reading shame και ενοχές για όσα δεν έχουμε διαβάσει χεχεχε 🙂

 

Γιατί μου άρεσαν τα Θανάσιμα Εργαλεία

(τα βιβλία, όχι η ταινία, και σίγουρα όχι η σειρά)

Ήθελα εδώ και καιρό να γράψω αυτό το ποστ γιατί θεωρώ ότι τα Θανάσιμα Εργαλεία σαν σειρά βιβλίων είναι πολύ παρεξηγημένα. Μιλάω για τη σειρά που ξεκινάει με την Πόλη των Οστών και όχι για τις Δαιμονικές Μηχανές, που δεν μπορώ να πω ότι μου άρεσε ιδιαίτερα.

mortal-instrument-books

Τα Θανάσιμα Εργαλεία δεν είναι το κλασικό ΥΑ μυθιστόρημα με την όμορφη αλλά αφελέστατη ηρωίδα και τους χάρτινους, επιφανειακούς χαρακτήρες. Διαβάζοντάς τα μαθαίνει κανείς πολλά για τους ήρωές του, τις σχέσεις, τους φόβους και τα όνειρά τους, σε αντίθεση  με πολλά από τα αντίστοιχα μυθιστορήματα αυτού του είδους που οι μόνες σχέσεις που παρουσιάζουν είναι επιφανειακοί έρωτες και στερεότυπα. Σίγουρα δεν είναι τέλειο αλλά κατά τη γνώμη μου αξίζει πολύ περισσότερο από τη σειρά του Twilight πχ.

I believe I am in Hell, therefore I am.
—Arthur Rimbaud

 

Επίσης, είναι βγαλμένο μέσα από τη ζωή 🙂 Εντάξει όχι το κομμάτι με τους βρικόλακες και τους λυκανθρώπους αλλά ακόμα και αυτά πιστεύω πως είναι αλληγορικά. Ο κολλητός της Κλέρι που είναι (ή νομίζει πως είναι) ερωτευμένος μαζί της, η μαμά της που επίσης έχει έναν κολλητό που ήταν κάποτε ερωτευμένος μαζί της (και είναι ακόμα), οι παλιοί φίλοι που πήραν λάθος δρόμο και κάποιο από αυτούς αναρριχήθηκαν στην κορυφή ενώ άλλοι βρήκαν καταφύγιο στον υπόκοσμο, η παρέα των παιδιών που μαθαίνει πώς να κρατάει τις ισορροπίες, οι δάσκαλοι και τα μυστικά τους, η οικογένεια και το πόσο ευρεία έννοια μπορεί να γίνει…

tmi fan art

Και ακόμα, μου άρεσαν πολύ τα διάφορα αποσπάσματα από την παγκόσμια λογοτεχνία που ανά διαστήματα αναφέρονταν μέσα στην ιστορία, οι αναφορές σε έργα τέχνης και πίνακες ζωγραφικής, σε ρεύματα μουσικής ή τέχνης.

I love you as one loves certain dark things
—Pablo Neruda, “Sonnet XVII”

Τουλάχιστον εκτός από ατάκες, κυνηγητά και ανατροπές ή εξαφανίσεις και λιποθυμίες  είχε να σου μάθει και κάτι ακόμα και αν αυτό από τους επικριτές θωρηθεί ανούσιο ή αχρείαστο. Ακόμα και ένα google search να έκανες για να δεις έναν πίνακα ή να μάθεις από ποιο βιβλίο είναι οι στίχοι που διάβασες για μένα είναι επίτευμα. William Shakespear, Virgil, William Carlos Williams, John Milton, Dante, Rimbaud, πολλοί άλλοι αλλά και πολλές παραπομπές από τη Βίβλο βρίσκονται διάσπαρτα σε όλη την αφήγηση των ΘΕ.

No man chooses evil because it is evil. He only mistakes it for happiness, the good he seeks.
—Mary Wollstonecraft

Α και παραλίγο να το ξεχάσω! Πριν λίγο καιρό είχα ένα μήνυμα στο e-mail μου από έναν μαθητή που είχε διαβάσει την Πόλη των Οστών στη μετάφρασή μου και μου ζητούσε περισσότερες πληροφορίες για ένα από τα ποιήματα! Αν αυτό δεν είναι κέρδος για ένα βιβλίο δεν ξέρω τι είναι.

All changed, changed utterly: A terrible beauty is born.
—William Butler Yeats, “Easter, 1916”

Ξέρω ότι σε πολλούς αυτή η σειρά δεν άρεσε ιδιαίτερα αλλά πιστεύω πραγματικά ότι γι’ αυτό φταίει ο υπερκορεσμός υπερφυσικών ΥΑ μυθιστορημάτων όταν βγήκαν τα Θανάσιμα Εργαλεία  και το ότι το αναγνωστικό κοινό ήταν ήδη έτοιμο για κάτι διαφορετικό. Τι λέτε; Μήπως είμαι υποκειμενική επειδή πέρασα τόσο καιρό μαζί τους; Αν και πιστεύω πως θα έπρεπε να έχει συμβεί το αντίθετο αν ήταν τόσο κακά. Νομίζω ότι ήταν αρκετά σύνθετα για να με απασχολούν ακόμα 🙂

In God ’tis glory: And when men aspire,
’Tis but a spark too much of heavenly fire.
—John Dryden, “Absalom and Achitophel

My favorite detectives!

DI John Rebus

Featured in: Ian Rankin’s series taking place in and around Edinburgh.

What I love about him: his quirky style, his taste in music, his reckless behaviour. His name! His accent 🙂

What I hate about him: his attitude to his ex-wife, Rhona, although he loves her, his stubbornness.

rebus

Rebus as seen on the TV-series

DI Harry Hole

Featured in: Jo Nesbo’s series taking place in Oslo (and Hong-Kong).

What I love about him: His sense of duty, his self-loathing, his passion for his work. I also love the settings of Nesbo’s books even though I’ve never been to Oslo, or Norway for that matter!

What I hate about him: [spoiler] that he left his wife at the airport when he had promised he would fly away with her. His recklessness with his own life, almost like a suicidal streak.

jo nesbo

Author of Harry Hole, Jo Nesbo

DI Joona Linna

Featured in: Created by pair of authors Alexander Ahndoril and Alexandra Coelho Ahndoril writing under the pseudonym Lars Kepler.

Joona’s cases are hard and get under your skin and his murderers are ruthless and personal.

What I love about him: I love the way he hunts the murderers down relentlessly trying to clear the earth of all evil.

I hate about him: how he sacrifices himself for higher causes. I pity him for the guilt with which he has to live.

Erica Falck

Featured in: Camilla Läckberg’s swedish crime novels taking place in the cute village of Fjällbacka, along with her partner and [spoiler] later husband, Patrick Hedström.

What I love about her: that is she not a detective but a writer, who happens to be found at the right spot at the right time and has a nosy and intuitive attitude to true crime stories.

What I hate about her: her obsession with kids and family! Totally opposite to all the other detectives featured in this post!!!

camilla lackberg

Poster for the mini-series based on Lackberg’s books

Forensic Anthropologist Ruth Galloway

Featured in: Elly Griffiths’ series taking place in Norfolk.

What I love about her: that she is the accidental heroin of her own life 🙂 Aren’t we all, though? Her unconventional friends. Her house!

What I hate about her: her lack of self-confidence about her personal life and appearance!

I just have to add how much I love the setting of these books at the Norfolk area and marshland!

cover griffiths

One of the Ruth Galloway books

Investigative Analyst Fredrika Bergman 

Featured in: Kristina Ohlsson’s novels, set in Sweden

What I love about her: That she is a civilian and has the reservations and doubts that are not allowed in the police corp. Her house! I imagine it as the embodiment of Scandinavian style 😛

What I hate about her: Her doubts, which I guess come with the antagonism of having to work with all the male professional investigators.

ohlsson

The first in the series feat. Fredrika Bergman

Detective Inspector Vera Stanhope

Featured in: Ann Cleeves’ novels taking place in northern England.

What I love about her: Oh, the sweet, sour, cunning Vera Stanhope, what is there not to like? Her sense of humour, her appetite, her self-sarcasm. The way she gets under people’s skins.

What I hate about her: How she teases her colleague John Ashford about his orthodox manners, his family, him being a «soft touch». But these are the same things that she secretly envies him for, so I forgive her 🙂

vera stanhope

DI Vera Stanhope as seen on the TV-series «Vera»

What most of those detectives have in common: they are loners, alcoholics, reckless, clever, estranged from partners. They are all somehow scarred (Vera Stanhope even has eczema, for heaven’s sake). They have good taste in music (most of them) and have a love/hate relationship with food.

Links on Detective’s names lead to Greek sites, while the links on the author’s names link to the international sites.

Do you miss someone? Do you think I should have featured some more? I didn’t write about Camilleri or Montalbano as I feel they need more words than a short post… But I think I hear some of you murmuring something about a certain Cormoran Strike??? Or any others?

A good series, a bad book

Με προτροπή της series-addict φίλης μου από το All Over the Place είδα το Younger αν και σαν θέμα μου είχε φανεί λίγο … ρατσιστικό – με έψησε όμως το ότι η ηρωίδα δουλεύει σε εκδοτικό και επειδή έχω πεθυμήσει πολύ την εποχή που δούλευα κι εγώ στα δικαιώματα είπα να τη δω. Και μου άρεσε ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ! το χιούμορ ήταν to the point, οι ατάκες έξυπνες και όχι εξυπνακίστικες, οι ήρωες ενδιαφέροντες χωρίς να είναι υπερβολικοί (εντάξει τηλεόραση είναι, λίγη υπερβολή πρέπει να υπάρχει αλλιώς γιατί να τα βλέπουμε; μπορούμε κάλλιστα να κοιτάξουμε γύρω μας).

Watch_Younger_Cast_9

Πιο πολύ απ’ όλα μου άρεσε το κομμάτι που αναφερόταν στη δουλειά της, το πώς ανακάλυψε ένα συγγραφέα στη λίστα με τα χειρόγραφα, μόνο και μόνο για να αποκαλυφθεί αργότερα (μετά από ενδελεχή έρευνα της έμπειρης μάρκετινγκ μάνατζερ) ότι ήταν απάτη, πώς προσπαθούν να «πουλήσουν» σε νέους τους πιο κλασικούς και τους παλιότερους συγγραφείς, το πώς πέρασε ένα ολόκληρο βράδυ (αν και στην πραγματικότητα χρειάζονται πολλά περισσότερα) για να μετατρέψει ένα μέτριο κείμενο ενός ηχηρού ονόματος σε αξιανάγνωστο – και πάλι για να μην πάρει τη δουλειά όμως, εξαιτίας ιδιοτροπίας της διάσημης συγγραφέως. Meet-Kelsey-younger-tv-series-38270387-750-750

Δε μου άρεσε τόσο το στυλ της πρωταγωνίστριας αλλά μου άρεσε πάρα πολύ η Hilary Duff ως φίλη της!!! Και λάτρεψα το χαρακτήρα της Μάγκι!

Younger-TV-Series-younger-tv-series-38270390-640-640

2357AFC300000578-2843351-image-50_1416527176759

tumblr_nkpbunV4631ql591ho1_500

Younger-Similarities-Sex-City

Ανάμεσα στα βιβλία που διάβασα ήταν και το Luckiest Girl alive, το οποίο δε θυμάμαι πώς ανακάλυψα, μάλλον με πήγαν τα κλικς στο Goodreads 🙂 Θα γίνει και ταινία από την εταιρεία παραγωγής της Reece Witherspoon από ό,τι είδα.

luckiestgirl

Δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα. Δε συμπάθησα ιδιαίτερα την ηρωίδα κι αυτό είναι το χειρότερο σε ένα βιβλίο, συμφωνείτε; Η συγγραφέας σε ένα βίντεο στο youtube κάπως το δικαιολογεί αλλά δε με πείθει. Είναι από τα βιβλία που με έναν καλό επιμελητή θα μπορούσε ίσως να έχει γίνει το καινούριο Gone Girl όπως υποτίθεται ότι υπόσχεται το εξώφυλλο. Αν άλλαζε λίγο τη σειρά των αποκαλύψεων θα είχε πολύ περισσότερη αγωνία – έτσι ήταν χλιαρό και σχεδόν βαρετό. Το τέλειωσα γιατί ήταν οι γιορτές και είχα πολύ χρόνο. To έχει διαβάσει κανείς; Δύο αστεράκια ΜΟΝΟ. 😛