One of the most interesting book tags lately, it calls for books that have changed our view of the world and ourselves and helped us understand cultures, beliefs, and feelings of people very far away or sometimes very close to us. One of these for me has been a book I read in my English lessons and which I recently decided to re-visit, along with a good friend of mine: To Kill A Mockingbird, by Harper Lee for racism, racial as well as social and innocence lost. 51grMGCKivL._SY344_BO1,204,203,200_ download (14) dfaf The help is another powerful book on racism, which deals with the inner workings of a household in Jackson, Missisipi featuring extraordinary women with determination to start a movement of their own. 4667024 All Quiet on the Western Front, by Erich Maria Remarque For the absurdness and cruelty of war

«This book is to be neither an accusation nor a confession, and least of all an adventure, for death is not an adventure to those who stand face to face with it. It will try simply to tell of a generation of men who, even though they may have escaped (its) shells, were destroyed by the war.»

9780812985535_p0_v1_s260x420 all-quiet And a Greek one, which I really think everyone should read once in their life: Mission Box, by Aris Alexandrou  article_1242722318 A dangerous mission of transporting a Box from City A to City B during the Greek Civil war ends in a single survivor, the narrator, jailed and sent to a secret trial. A story of lies, diplomacy and dirty games and above all, the utter futility of wars and slaughter. A book that will rock your faith in authorities and and institutions. The book is also available in English and French. The Boy in the Striped Pyjamas, a modern classic book on the brutal Nazi regime and the Holocaust, about hate and the tragic price the innocent pay for being pawns in the games of others. boy-in-the-striped-pyjamas1 Bruno, an 8-year old boy moves with his family in the «countryside» befriends a boy his own age, a prisoner in the nearby camp. The two boys know nothing of the situation and Bruno thinks the Bruno thinks that the striped uniforms that the other prisoners wear are pyjamas.

A Tree Grows in Brooklyn

TreeGrowsInBrooklyn For friendship and the coming of age. Some might say it is outdated but the issues it discusses can easily relate to the modern day. The Curious Incident of the Dog in the Night-time 51Js6G5I9PL._SY344_BO1,204,203,200_ Christopher John Francis Boone knows all the countries of the world and their capitals and every prime number up to 7,057. He relates well to animals but has no understanding of human emotions. He cannot stand to be touched. And he detests the color yellow. Although the hero’s symptoms point to autism and Asperger’s, this is not a book about Asperger’s….if anything it’s a novel about difference, about being an outsider, about seeing the world in a surprising and revealing way. I could name many others, such as The Lord of the flies by William Golding, or The Heart of Darkness by Joseph Conrad, Fahreneit 451 by Ray Bradbury, and I couldn’t leave out a personal favorite 

Do Androids Dream Of Electric Sheep?

DoAndroidsDream I’d like to thank Eleni from All over the place for tagging me in this series and reminding me of my strong belief that books can and will change the way people see life and the world in general.


4 of the UK’s leading crime writers

rendelluk crime

After my Scandi marathon I decided to read some UK crime fiction and let u all know how it was. I have loved Ian Rankin and Rebus in the past and his high praise for some of these novelists has definitely got me going.

Elly Griffiths – Ruth Galloway series

Set in Norfolk (my university area) so I was inclined to love this one. I really liked the forensic archaeology point of view. The style is very enjoyable, with interesting and extravagant characters and I really think  it deserves a Camilla Lackberg type of success. I loved Harry Nelson the detective and Ruth Galloway herself though obsessed with her little daughter makes a decent heroine, with self consciousness issues but very human and approachable. I really liked this series! The author’s page even has some pictures from the places that inspired her and makes it really easy to imagine the atmosphere and setting of the novels.

Bones Cover visual

Lesley Thomson A kind of vanishing


In the summer of 1968, Alice discovers a secret about Eleanor Ramsay’s mother. One day they play hide-and-seek and Alice disappears. Years later, Eleanor’s father dies violently. 40-year-old Alice Kennedy attends his funeral. When Alice’s teenage daughter Chris becomes suspicious of her mother’s past and turns detective, an extraordinary turn of events opens up shocking truths for the Ramsay family and all those who knew the missing girl.

I’ve only just yesterday begun this one but seems really intriguing and with vivid imagery!


William Shaw – Breen & Tozer 


London, October 1968. As Beatles fans encamp outside Abbey Road Studios up the road, the Marylebone CID is as much an old boys’ club as it ever was: comfortably sexist, racially prejudiced and crawling with corruption.

Detective Sergeant Cathal Breen is the pariah of the office, having just run out on a fellow officer held at knifepoint, when it’s shaken up by the arrival of WPC Helen Tozer: awkward chatterbox, farmgirl, and the first woman to enter the murder unit – apart from the secretary.

The first in a trilogy featuring DS Breen and WPC Tozer, set against a clashing backdrop of sixties idealism and a corrupted CID on the brink of exposure.

I really loved the 60’s edge and I’m looking forward to reading it next week!

Susan Wilkins – The Informant

Set in London and Essex, The Informant is a story of ruthless criminals, corrupt cops, obsessive love and the villainy that operates on both sides of the law.



I’m not so sure if this is going to be my kind of thing but I’m definitely eager to find out! Sounds like good stuff for an action packed movie :)

Have you read any of these and what did you think? Would you recommend any other British crime series or stand alones?

Have a great Sunday and a quick and painful Monday my friends!!! :)

Η σχέση μεταφραστή-επιμελητή

Με αφορμή το πολύ ενδιαφέρον άρθρο της Έλενας Χουζούρη στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ο Αναγνώστης, για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει ένας επιμελητής σκεφτόμουν, όχι για πρώτη φορά, πόσο αλληλένδετοι είναι οι ρόλοι μεταφραστή και επιμελητή. Ένας καλός μεταφραστής κάνει πολύ πιο εύκολη τη ζωή του επιμελητή, το ίδιο όμως και ένας καλός επιμελητής μπορεί να σώσει το κείμενο από μικρά ή μεγαλύτερα μαργαριτάρια. Η συνεργασία τους επιβάλλεται παρόλο που πολλές φορές παραλείπεται. Aκόμα, σε πολλούς εκδοτικούς ισχύει η «δικτατορία του μεταφραστή» [sic] και μ’ αυτό εννοώ ότι η επιλογή του μεταφραστή θεωρείται νόμος ενώ σε κάποιους άλλους ισχύει η δικτατορία του επιμελητή, όταν ο επιμελητής έχει δικαίωμα να επεμβαίνει στο έργο του μεταφραστή χωρίς απαραίτητα να συζητήσει μαζί του/της. Αυτό συχνά εξαρτάται και από την προσωπικότητα του μεν και του δε.

Εν πάση περιπτώσει, και οι δύο πρέπει να συνεργάζονται για να προσφέρουν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα και συχνά ο ένας αποδεικνύεται σωτήρας του άλλου: Τι θα πει  «καθόμασταν όλοι γύρω από τη φωτιά και από τα μεγάφωνα ακουγόταν το ‘Δεν είσαι τίποτα άλλο από ένα κυνηγόσκυλο'»; Πρέπει να μεταφράζονται οι στίχοι των τραγουδιών; Τι γίνεται όταν οι στίχοι παίζουν κάποιο ρόλο στην ιστορία; Και πώς θα το καταλάβει ο επιμελητής αν δεν έχει ακούσει ποτέ Elvis Presley? Τι είναι το Job’s Book? Εγχειρίδιο επαγγελματικού προσανατολισμού; Ή το Βιβλίο του Ιώβ; Και ποια είναι αυτή η  πόλη της Μικράς Ασίας η… Κιλικιά;

Εξ ορισμού ο μεταφραστής (και κατά συνέπεια και ο επιμελητής) έχει να αντιμετωπίσει εκτός από το γλωσσικό ζήτημα ένα τεράστιο αποθεματικό γεμάτο εκφράσεις, υπονοοούμενα, συνδηλώσεις και άπειρες λεπτές αποχρώσεις που μπορεί να προσδώσουν νόημα σε μια κατά τα άλλα απλή λεξικογραφική εγγραφή. Γι’ αυτό και πρέπει να εμπλουτίζουν συνεχώς το οπλοστάσιό τους με νέες εκφράσεις, να παρακολουθούν την κουλτούρα της χώρας από τη γλώσσα της οποίας μεταφράζεται το έργο, τόσο σε λογοτεχνικό όσο και σε καθημερινό επίπεδο. Πρέπει να είναι σε θέση να αναγνωρίσουν μια έκφραση από τα ταμπλόιντ της χώρας αυτής, μια μάρκα παγωτού ή τσιγάρων και τι συμβολίζουν αυτά ακόμα και μια νέα λέξη που έχει πλάσει ένας διάσημος συγγραφέας ή ένα πολιτικό πρόσωπο της χώρας.


Πώς είναι δυνατόν όμως να συγκεντρώσει ένα πρόσωπο έναν τόσο μεγάλο όγκο γνώσης; Κατά τη γνώμη μου το πιο σημαντικό είναι να είναι κανείς πάντα σε εγρήγορση, να μην θεωρεί τίποτα δεδομένο αλλά να αμφιβητεί, να διχάζεται, να μελετά, να ερευνά. Και έτσι, με τις κεραίες της εποχής του ανοιχτές θα μπορεί να αφουγκράζεται και τους πιο αδιόρατους συμβολισμούς της γλώσσας και της λογοτεχνίας από την οποία μεταφράζει / επιμελείται και έπειτα να επιλέγει ποιους και πώς θα μεταφέρει στη γλώσσα-στόχο.

Όπως ακριβώς το είχε θέσει ο σπουδαίος Τίτος Πατρίκιος, σε ένα παλιότερο μεταφραστικό συνέδριο «Διαβάζω bonjour και ανοίγω το λεξικό»!



On my bookshelf #June 2015


In The Cartoon Introduction to Philosophy, Michael F. Patton and Kevin Cannon introduce us to the grand tradition of examined living. With the wisecracking Heraclitus as our guide, we travel down the winding river of philosophy, meeting influential thinkers from nearly three millennia of Western thought and witnessing great debates over everything from ethics to the concept of the self to the nature of reality.

The Man Booker International winner László Krasznahorkai/Λάσλο Κρασναχορκάι

They say his writing is breathtaking. I can’t wait to read him. I imagine dark scenery like a Bella Tar movie.



Critics certainly claim so and I am ready to find out!


Book Cover Handout of The Girl On The Train by Paula Hawkins, published by Doubleday. See PA Feature BOOK Book Reviews. Picture credit should read: PA Photo/Doubleday. WARNING: This picture must only be used to accompany PA Feature BOOK Book Reviews.

dreamology translation

Dreamology by Lucy Keating – the soundtrack!

Dreamology, by Lucy Keating

would you like to meet The Boy of Your Dreams?

Described as a YA Eternal Sunshine of the Spotless Mind, this book tells the story of  a girl who has had vivid, fantastical dreams of the same boy her entire life, only to walk into a new school and discover he is real. However, he is not exactly the same and -most important of all- he acts like he doesn’t remember her at all!
A fantastic read with gorgeous scenes and fast pace

I wanted to share with you some tracks I was listening to while translating Dreamology by Lucy Keating. Instead, I have something much more interesting and exclusive for you!!! The soundtrack Lucy Keating has been listening to herself when writing Dreamology!!!  Well, here it is:

You will see many tracks with «dream» on the title or in the lyrics and a lot of cool bands. Some others she would listen to and think:  «This is the kind of romance or tone I am going for in the book.» But as the author Lucy Keating herself has pointed out:

«Pictures of You» By The Cure was a big one for me creating this. «I’ve been living so long with these pictures of you, that I almost believe that they’re real. I’ve been living so long my these pictures of you that I almost believe that the pictures are all I can feel» reminded me of Alice as she dreamed of Max and loved him but wasn’t sure if he existed. And even when she meets him and he’s not like the Max she once knew, she looks back on those dreams like memories/pictures in her head.

– Lucy Keating


photo by Jerome Galland

photo by Jerome Galland



Boston view


In English it will be published by Harper Teen and in Greek by Psichogios Publications. I am so looking forward to its publication!


Το Δείπνο, Χέρμαν Κοχ / The Dinner by Herman Koch

download (4)

Όταν πρωτοάκουσα για Το Δείπνο ομολογώ πως δεν ήξερα το συγγραφέα του. Διάβασα όμως ότι ήταν ένα παγκόσμιο εκδοτικό φαινόμενο, best seller στη χώρα του, την Ολλανδία, και μεταφρασμένο σε περισσότερες από 20 γλώσσες! Προσθέστε και το θέμα του -γόνοι καλών οικογενειών που διαπράττουν στυγερό έγκλημα με θύμα μία άστεγη και το δίλημμα της συγκάλυψης ή αποκάλυψής του- και έχουμε ένα συνδυασμό ικανό να προκαλέσει ρίγη συγκίνησης και ανυπομονησίας μέχρι να το πιάσω στα χέρια μου. Και τελικά;Ήταν πράγματι τόσο καλό; Εμένα μου άρεσε πολύ αν και το βρήκα κάπως άνισο. Μεταξύ του We Need to Talk About Kevin και της ταινίας Carnage του Πολάνσκι, με επεισόδια που δεν πρόσθεταν (όσο θα ήθελαν) στην ιστορία ή την ατμόσφαιρα, με ανοιχτό τέλος αλλά με πολύ ενδιαφέροντα αφηγητή (un-reliable). Aν αφήσουμε στην άκρη τις αδυναμίες της αφήγησης όμως, μου άρεσε πάρα πολύ η ιδέα πίσω από το βιβλίο: μια κριτική ματιά στη σκληρή και ρατσιστική μας κοινωνία αλλά και τον ίδιο μας τον εαυτό. Πόσο εύκολο είναι να καταδικάσουμε και ακόμα περισσότερο να παραδώσουμε στη δικαιοσύνη κάποιον δικό μας για μια πράξη που θα βιαζόμασταν να ονομάσουμε αποτρόπαια αν είχε διαπραχθεί από οποιονδήποτε άλλο;

Θυμάστε ένα παλιό παιχνίδι που έλεγε «ρωτήσαμε χχχχ ανθρώπους και ψάχνουμε τη δημοφιλέστερη απάντηση..» ε λοιπόν αποφάσισα να ζητήσω τη γνώμη φίλων bloggers και αναγνωστών για να πάρω και μερικές ακόμα απόψεις. Και οι γνώμες ήταν διφορούμενες!! Για να δούμε τι μου απάντησαν παρακάτω!

η Ελένη, από το Over the place

«Το Δείπνο του Herman Koch έχει συγκριθεί με το Gone Girl της Gillian Flynn και παρουσιάζεται ως η ευρωπαϊκή απάντηση των αστυνομικών θρίλερ, προφανέστατα λόγω των εγκληματικών και παρανοϊκών πρωταγωνιστών του. Σε αυτό που στερείται όμως το δανικό Δείπνο είναι οι χαρακτήρες. Δεν είναι από τους villains που «αγαπούμε να μισούμε», ούτε καν  φτάνουν τη παραδοχή της φύσης τους καθώς στη πλοκή δεν δικαιολογείται καμία πράξη τους. Μέχρι και στην τελευταία σελίδα έμεινα απαθέστατη αναγνώστρια σε κάτι που πήγε στραβά για λόγους που δεν εξηγήθηκαν ποτέ. 
Μην με παρεξηγείτε, η ιδέα του βιβλίου να εξελίσσεται όλη η δράση σε ένα σκηνικό εστιατορίου είναι πάρα πολύ καλή και θα μπορούσε να μετατραπεί σε ένα εκπληκτικό θεατρικό έργο. Η γραφή του όμως παραείναι επιτηδευμένη, οι διάλογοι καθόλου ρεαλιστικοί ή φυσικοί και η συνοχή του ανύπαρκτη. Αυτό που με ενόχλησε περισσότερο τελικά είναι ότι ανά διαστήματα μπέρδευα τη γραμμή που διαχώριζε το αν η πλοκή ή ο συγγραφέας είναι ρατσιστής, η όλη ιδεολογία της ιστορίας ήταν τόσο ηθικά προκλητική, σε βαθμό που με έκανε να αναρωτιέμαι τι από τα δύο ισχύει. Είμαι σίγουρη ότι προσπάθησε να θεωρηθεί σκοτεινό και διαστροφικό, κάτι που σε πολλά σημεία και επίπεδα το υποστηρίζει, αλλά στο τέλος του αφέθηκε μετέωρο.»

o Κωνσταντίνος από την ομάδα Book In

«Για να μπείτε στο κλίμα του βιβλίου σκεφτείτε μία ταινία του Χάνεκε, με την αντικειμενική, ψυχρή προσέγγιση των χαρακτήρων, τη ρεαλιστική και απέριττη περιγραφή των χώρων και καταστάσεων, την υποβόσκουσα ειρωνεία και φυσικά τις ύπουλες εξάρσεις ωμής βίας.  […]

Αν και μπεστ σέλερ σε πολλές χώρες, Το Δείπνο έχει διχάσει τους αναγνώστες και αυτό είναι κατανοητό. Αν κάποιος το συμπεριλάβει στο genre αστυνομικής λογοτεχνίας (πράγμα άδικο κατά την άποψή μου), τότε θα απογοητευθεί μιας και το βιβλίο είναι πολυδιάστατο και δεν αρκείται στην δράση και το μυστήριο (στοιχεία που λείπουν από το βιβλίο, και που πραγματικά δεν θα ταίριαζαν στο λακωνικό και ψυχρό του στυλ).  Επιπλέον, όλα ξετυλίγονται αργά. Πολύ αργά. Οι περιγραφές είναι το κύριο συστατικό (ειδικά στην αρχή του βιβλίου) και ο διάλογος ελάχιστος (κι εδώ να πω ότι προσωπικά βρήκα τα μέρη με διάλογο πιο κουραστικά). Αρκετοί είναι αυτοί επίσης που αμφισβητούν την πλοκή: γιατί ένα τόσο διάσημο ζευγάρι να επιλέξει ένα από τα πιο κοσμικά εστιατόρια για να συζητήσει κάποιο θέμα; Το λάθος είναι ότι προσεγγίζουν τις σκέψεις αυτών των ανθρώπων με λογική – κάτι που, όπως αποδεικνύεται στο βιβλίο, δεν υπάρχει μιας και οι ήρωες δρουν παράλογα, είτε για να διασφαλίσουν την αγάπη τους για τα παιδιά τους, είτε για τα προσωπικά τους συμφέροντα.

Τι είναι όμως τελικά Το Δείπνο; Είναι ένα σύγχρονο κοινωνικό μυθιστόρημα εσωτερικής αγωνίας. Σίγουρα δεν πρόκειται για αστυνομικό μυθιστόρημα, ούτε για βιβλίου μυστηρίου. Με αρκετό σαρκασμό  αντιμετωπίζει επίκαιρα κοινωνικά ερωτήματα, με τον συγγραφέα να στήνει επιτυχώς μία ιστορία εσωτερικών εντάσεων, ζωγραφίζοντας έναν καμβά με με ψυχρές αποχρώσεις.»

η Γιώτα από το Μεγαλείο των Τεχνών

«Το Δείπνοτου  Herman Koch είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ με πολύ νοσηρή προσωπικότητα που όμως, παρά την ωμότητα που το χαρακτηρίζει στον πυρήνα του, δεν παύει να είναι μια ρεαλιστική απεικόνιση της σύγχρονης, κανιβαλιστικής κοινωνίας στην οποία και ζούμε και που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, αναγκάζει και τα παιδιά μας πολλές φορές να κανιβαλίσουν, απλά και μόνο εξαιτίας του ερεθισμού κάποιων ευαίσθητων χορδών που δεν βλέπουμε, ή που δεν θέλουμε να παραδεχτούμε πως βλέπουμε. Μας προκαλεί να αποδεχτούμε και να συμφιλιωθούμε με το κτήνος που ο καθένας κρύβει μέσα μας και τελικά, να κάνουμε την πρωτόγνωρη φύση μας, δεύτερο κομμάτι του εαυτού μας το οποίο, δεν έχει χαθεί χάριν του πολιτισμού και της εξέλιξης αλλά αντίθετα, παραμονεύει για να ξεσπάσει βίαια, απειλητικά και άγρια, και με όποιο κόστος.

Το βιβλίο κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Μεταίχμιο σε μετάφραση Μαρίας Αγγελίδου ενώ ετοιμάζεται η ταινία σε σκηνοθεσία Cate Blanchett.

images (8)  MV5BMTQ3MzY2MzQxOF5BMl5BanBnXkFtZTgwODIzNTUzMDE@._V1_SY317_CR4,0,214,317_AL_

Ευχαριστώ πάρα πολύ για το χρόνο και τις απόψεις! Τι είναι τελικά Το Δείπνο; Μια σπουδή στην υποκρισία της σημερινής κοινωνίας ή ένα ακόμα προϊόν της που αναπαράγει τη σαπισμένη κουλτούρα της;